تبلیغات
دامپزشکی و اطلاعاتی در رابطه با آن - مرغ عشق
مرغ عشق پرنده­ای كوچك، رنگین و زیبا از خانواده طوطی­های كوچك است. این پرنده در طبیعت به كمك منقار قوی و شكل خاص انگشتان پای خود ( دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب ) به راحتی از شاخه­ ها بالا   می­رود. مرغ عشق پرنده­ای اجتماعی است و در اسارت نیز بهتر است به صورت جفت نگهداری شود. فصل تولید مثل طبیعی مرغ عشق در جنوب استرالیا تابستان می­باشد. این پرنده در هر حفره مناسب و در دسترس تخم­گذاری كرده و معمولاً برای آشیانه مواد خاصی را جمع آوری نمی­كند. این پرنده بسیار ارزان است ونگهداری آن بسیار ساده می­باشد. خیلی زود اهلی می­شود و در رنگ­های جذاب و متنوعی یافت می­شود. انواع تاج­دار آن نیزدر حال حاضر یافت  می­شوند. نام این پرنده در كشورهای مختلف متفاوت است برای مثال در آمریكا به آن «پاركیت» و در انگلستان به آن «بادجریگار» و در مناطق دیگر جهان «طوطی استرالیایی» می­گویند. اصولاً این پرنده در زبان انگلیسی چهار نام دارد كه این نام­ها عبارتند از:  parakeet, shell parakeet, budgie، common pet parakeet. نام این پرنده در زبان عربی «البادجی» و «الدره الاسترالی» است كه ظاهراً نام «بادجی» تعریب نام انگلیسی آن است.در مصر به این پرنده «الطائر الطیب» گویندو در كشورهای حوزه خلیج فارس به آن «طائر الحب» می­گویند. در ایران متأسفانه در بین دارندگان پرندگان زینتی این پرنده به نام «مرغ عشق» معروف است، ولی شایدبه جرأت می توان گفت كه تمامی  افراد به پرنده­ای «مرغ عشق» می گویند كه در دنیابه نام «باجریگار» مشهور است و مرغ عشق واقعی Lovebird در ایران معمولاً به نام «طوطی برزیلی» یا «طوطی كوتوله» نامیده می­شود. از این رو برای جلوگیری از هرگونه سوء تفاهم، پرنده مذكور به همان نامی كه در فارسی بدان مشهور است نامیده می­شود و توجهی به نام انگلیسی آن نمی­گردد. البته نام این پرنده در منابع علمی فارسی به صورت « طوطی كوچك استرالیایی»، «باجریگار» و « طوطی استرالیایی» نیز آمده است كه تمامی این نام گذاری­ها صحیح و معتبر است. قابل ذكر است كه این پرنده بومی قاره استرالیا بوده و استرالیایی­ها به آن لقب «پرنده زیبا» داده اند. مرغ عشق پرنده­ای مهاجر است كه در فصول مختلف سال از جایی به جای دیگر مهاجرت می كند و به هنگام فراوانی آب و غذا، تولید مثل كرده و به تعداد فراوان زاد و ولد می كند.
 
 
رده بندی علمی مرغ عشق
 
سلسله حیوانات                                Animal
شاخه مهره داران                         Vertebrata
رده پرندگان                                         Aves
راسته طوطی سانان                 Psittaciformes
خانواده طوطیان                            Psittacidae
جنس مرغ عشق                   Melopsittacus
      گونه مرغ عشق      Melopsittacus undulates
 
 
تاریخچه پرورش مرغ عشق
مرغ عشق پرنده بومی مناطق خشك و بیابانی استرالیا است و از پنج میلیون سال پیش در جزایر استرالیا و اقیانوسیه زندگی می­كرده است. جهان تا قبل از كشف قاره استرالیا از وجود این پرنده اطلاعی نداشت. مرغ عشق برای اولین بار در اواخر سال 1700 میلادی به صورت گله­های وحشی در استرالیا مشاهده شد كه تعداد افراد این گله­ها به هزاران قطعه می­رسید. نام انگلیسی مرغ عشق «باجریگار» از كلمه بومی Betcherrygah گرفته شده است كه این لغت در زبان بومیان استرالیا به معنی «غذای خوب» می­باشد و شاید علت این تسمیه بدان جهت بوده است كه وجود این پرنده در منطقه ای دلیل وفور نعمت و غذای فراوان در آن منطقه بوده است، زیرا كه این پرنده در شرایط مناسب غذایی به شدت زاد و ولد نموده و گله­های بزرگی به وجود می­آورد. این پرنده برای اولین بار در سال 1805 توسط «جورج شاو» مدیر جانور شناسی موزه طبیعی بریتانیا شناسایی شد و در سال 1832 طبیعی دان « موزه لینه» كه «یوهان واگلر»  نام داشت توضیحاتی در باره مرغ عشق منتشر كرد. در سال 1840میلادی، زیست شناسی به نام «جانگولد»این پرنده را از استرالیا خارج كرد و به انگلستان برد. موج تقاضا برای این پرنده موجب شد تا كشتی‌های زیادی دست به كار انتقال این پرندگان به اروپا، مخصوصاً انگلستان، هلند و بلژیك بزنند. كشتی‌ها مرغ عشق‌ها را در دسته‌های چند ده هزارتایی حمل می‌كردند. در طول سفر چند هفته‌ای، فقط تعداد اندكی از آنان سالم به اروپا می‌رسیدند. به زودی این پرنده اهلی شد و از طریق انگلستان به تمام دنیا منتقل شد. در سال 1846 برای اولین بار وارد كشور فرانسه شد و هشت سال بعد یعنی در سال 1854 طبیعی دان فرانسوی «جان دلون» مقاله­ای در خصوص تكثیر، تغذیه و نگهداری مرغ عشق منتشر كرد. در سال 1859 نویسنده آلمانی «كارل بوله» در نشریه پرنده شناسی آلمان مقاله مفصلی در باره مرغ عشق منتشر كرد. از نوشته های «بوله» چنین بر می آید كه مرغ عشق در آن زمان در تمامی شهرهای بزرگ آلمان به عنوان حیوان خانگی رایج بوده است و بنا به گفته او مرغ عشق برای اولین بار در سال 1855 درشهر برلین آلمان توسط «گرفین شورین» تكثیر یافت. مرغ عشق از سال 1860 به بعد در تمامی باغ وحش­های آلمان وجود داشته و با موفقیت تكثیر و پرورش یافته است. طی 50 سال، واحد­هایعظیم تجاری به وجود آمدند كه هزاران قطعه از این پرنده كوچك را برای دوستدارانپرندگان زینتی تكثیر    می­كردند. در اواخر قرن نوزدهم واردات مرغ عشق به ارقام غیر قابل تصوری رسید. بنابر نوشته های «دبراسای» تنها در سال 1894 واردات پرندگان زنده به بنادر فرانسه بالغ بر یك میلیون و دویست هزار قطعه بوده كه در آن، واردات مستقیم به انگلستان و آلمان منعكس نشده است. قابل توجه است كه قسمت عمده این پرندگان را مرغ عشق تشكیل می­دادند. در اوایل قرن بیستم، باغ وحش­های متعددی در اروپا تأسیس شدند. مسلماً نقش این باغ وحش­ها نیز در رواج پرورش مرغ عشق مؤثر بوده است. علی­رغم این كه اولین و بیشترین صادرات مرغ عشق از استرالیا به انگلستان صورت گرفته و استرالیا مستعمره انگلستان بوده است، اهلی كردن و خانگی كردن پرنده را هلندی­ها و بلژیكی­ها عملی ساختند. پرورش و نگهداری حیوانات خانگی در این زمان در هلند و بلژیك بسیار توسعه یافته بود. باغ وحش شهر «آنتورپن» در بلژیك نیز خیلی زود به نگهداری و پرورش مرغ عشق پرداخت. در این عصر باغ وحش «آنتورپن» به خاطر فروش سالانه حیوانات مازاد خود «بورس حیوانات» در اروپا بود و نقش عمده ای نیز در خانگی ساختن مرغ عشق ایفا نمود. خصوصاً آن كه پرورش پرنده، ابتدا در نزدیكی شهر آنتورپن رواج یافته بود. در سال 1880 مراكز بزرگ پرورش در جنوب فرانسه و مخصوصاً در شهر «تولوز» برپا شدند. به خاطر وضع مناسب آب و هوایی منطقه ده­ها هزار مرغ عشق در آن جا تكثیر و پروش یافتند. این مراكز بزرگ، پرندگان خود را با چنان قیمت نازلی به بازار ارایه كردند كه مجالی برای تكثیر كنندگان كوچك باقی نماند. از جمله دو مركز پرورش به نام­های «باستید» و«بلانچارد» كه هردو در شهر تولوز واقع بودند توانستند بازار مرغ عشق را قبضه كنند. میزان تولید سالیانه مركز پرورش «باستید» در حدود هشتاد تا صد هزار قطعه و میزان تولید مركز «بلانچارد» بیش از ده هزار قطعه در سال بود. در این زمان آلمان­ها نیز موفق به تكثیر پرنده شدند. حجم صادرات مرغ عشق در اواخر قرن نوزدهم از قاره استرالیا به اروپا بیش از ده هزار قطعه بود. دولت استرالیا جهت حفظ پرنده در این قاره، در سال 1894 صادرات مرغ عشق را ممنوع كرد.
در اوایل دهه1870 میلادی، نخستین جهش در رنگ مرغ عشق پدید آمد؛ اگر چه پیش­تر از وجود چنین پدیده­ای در میان دسته­های وحشیاین پرنده نیز گزارش­هایی دریافت شده بود. در طول قرن نوزدهم هزاران جفت مرغ عشق از انگلستان به سایر نقاط اروپا و آمریكا منتقل و تكثیر شدند و به نظر می­رسد كه این پرنده در اواخر سلطنت قاجار به ایران وارد شده و به زودی توانست در بین خانواده­های ایرانی جای خود را باز كند. امروزه مرغ عشق به دلیل رنگ­های زیبا، صدای دلنشین توانایی تقلید صدا، طبیعت اجتماعی و نگهداری آسان یكی از محبوب ترین پرندگان زینتی در بین پرورش دهندگان ایرانی است.
 
نژادهای مرغ عشق
            مرغ عشق به چهار گونه عمده تقسیم می­شوند كه این چهار گونه عبارتند از: مرغ عشق كله چتری، مرغ عشق انگلیسی، مرغ عشق معمولی و مرغ عشق فری.
الف. مرغ عشق كله چتری:در این نوع مرغ عشق بر روی سر پرهایی به شكل چتر دیده می­شود. مرغ عشق كله چتری رنگ­های متنوعی دارد و به هر رنگی دیده می­شود. در بین این گروه سه نوع چتر تمیز داده می­شود.
1.       چتر مدوّر: در این گونه چتر فرم كاملی داشته و به شكل مدوّر از وسط سر تا نزدیك چشم­ها ادامه دارد. باید توجه داشت كه چتر نباید چشم­ها را بپوشاند. این گونه در رنگ­های متنوعی دیده می­­شود و در برخی از آن­ها فرهایی بر روی پشت و منتها الیه بال­ها دیده می­شود كه زیبایی خاصی به پرنده می­بخشد. این تاج شبیه تاج قناری گلوستر تاج­دار است .


مرغ عشق با چتر مدور
 
2.       چتر نیمه مدوّر: در این گونه چتر شبیه نوع مدوّر بوده و تنها جلوی آن فرمی چتری دارد. 


مرغ عشق با چتر نیمه مدور
 
3.       چتر طره ای: در این گونه تاج مرغ عشق به صورت طره ای است كه در ناحیه سر پرنده توسط پرها برجستگی تاج مانندی ایجاد می­كند. چنین تاجی را می­توان در پرنده­های مختلف با رنگ­های متفاوت مشاهده كرد كه آن را «تاج طره ای» می­گویند. با این كه چندین دهه از شناسایی این جهش­ها می­گذرد، اما هنوز هم زیاد دیده نمی شوند و به صورت معدود و با قیمت­های گزاف عرضه می­شوند.


تاریخ : جمعه 1 اسفند 1393 | 07:07 ب.ظ | نویسنده : مهران رجبی | نظرات

  • بن تن | قالب وبلاگ | دنیای اس ام اس